عقاید یک دلقک

نامه روی کاغذ

soheil1351 — Mon, 21 Dec 2009 01:48:18 GMT

مهاجرت تک تک دوستان قدیمی را از من گرفته است . امشب نامه ای روی کاغذ نوشتم برای بابک ٬ وقتی تمام شد هوس کردم بگذارمش توی وبلاگ .

سلام .

نامه ات هفته پیش به دستم رسید . مامان زنگ زد و گفت بابک نامه ای برای تو فرستاده که یک شب با همین بهانه رفتم آنجا ٬ دلم برای مامان و باباو شادی تنگ شده بود . شادی خانه نبود . مامان خیلی پیر شده بابک . بابا هم همینطور ٬ صحبت تو که شد مامان بغض کرد . خوب بودند همگی .

من هم خوبم ٬ اینجا همه خوبیم . فقط نمی دانیم چرا زنده ایم . مملکت خیلی گیج و عجیب شده ٬ یک جورائی همه منتظریم . نمی دانم منتظر چه هستیم . نمی دانیم دلمان چه می خواهد . مثل نمایشنامه در انتظار گودو ٬ اما به وسعت یک کشور . بگذریم .

من نمی توانم بفهمم تو کی می خواهی دست از این مسخره بازی های خاص خودت برداری ٬ پسرجان دوران اینترنت است . کی قرار است با این چیزها اشتی کنی ؟ یادم نیست آخرین بار که روی کاغذ نامه نوشتم کی بود . من که هیج ٬ حداقل به مامان و بابا رحم کن ٬

پائیز خیلی سردی است . حداقل برای من ٬ بابک قضیه ماشا را که برایت نوشته بودم . چند وقت پیش تمام شد . صاف و ساده یک دوراهی بود . یک طرف ادامه تحصیل و رشد و رسیدن به آرزوها . یک طرف هم برگشتن به ایران و ماندن با سهیل ٬ ماجرا در یک جمله همین بود . حالا از جزئیات و کلی اتفاق ها بگذریم . آخرش دیدم نمی توانم با سرنوشت او بازی کنم . شوخی که نیست . خودت می دانی من آدم خودخواهی هستم . ولی دیگر نه تا این حد .

هنوز زخمش تازه است . گاهی خیلی اذیت می شوم . یک جورائی احساس می کنم فقیر شده ام . توی دستم هیچی نیست . به طرز مضحکی مظلوم و سربه زیر ٬ اوضاعی داریم که نپرس . آدم یک تکه بزرگ از قلب و روحش را می دهد و در عوض چیزی به دست نمی آورد . فقط دلم خوش است که جلوی رشد یک نفر را نگرفتم ٬ هیچ جا هم نمی شود این را گفت ٬ فکر می کنم خیلی از ما یک چنین افتخاراتی را داشته باشیم .

انسان مظلوم ترین موجود دنیا است .همیشه اسیر شرایط است و اغلب هیچ کاری از دستش بر نمی اید . این را به ان دختر هم گفتم که من از تو هیچ گله ای ندارم . از دست این سرنوشت لاکردار عصبانی ام .

کجائی بابک ٬ رفیق آواره ام ٬ هنوز شب ها قدم می زنی ؟ عکسی که فرستادی در همان روز اول گم کردم ٬ نمی دانم لای کدام کتاب لامصب گذاشتم . هرچه گشتم پیدا نکردم . اسم سگت یادم نیست ٬ هنوز داریش ؟ راستی دوماهی می شود که یک بچه گربه دارم . وجودش غنیمت است . خیلی زیاد .

دیروز رفتم خدمت خانم صاحبخانه و قرارداد این خانه را برای یک سال دیگر تمدید کردم . آدم بدذات و قابل ترحمی است . چند روز پیش صبح که رفتم سوار ماشین شوم دیدم شب آمده اند و تمام پروژکتورهای سپر و سقف را باز کرده اند . نمی دانم چطور ٬ حداقل یک ساعت طول می کشد . خیلی دقیق و با سلیقه تک تک پیچ مهره ها را باز کردند . خلاصه این را برایش تعریف کردم و گفتم باز خدا را شکر خودش را نبردند . پوزخندی زد و گفت ای بابا کی ماشین شما را می برد ؟

به این فکر می کردم که آخرین بار کی شده به عمد به کسی نیش بزنیم یا تحقیرش کنیم ؟ من و تو اگر چیزی به کسی گفته ایم برای جواب بوده است ٬ طرف چیزی گفته و تو هم جوابش را داده ای .

می گویند فروغ فرخزاد انقدر زخم زبان و دشنام شنیده بود که پس از ورود به هر مجلس از دم همه را مسخره می کرد . باور کن قصد پرخاش نداشت ٬ بیچاره از خودش دفاع می کرد .

بگذریم . اوضاع کار هم بد نیست . می توانم بگویم راضیم . داستان کوتاه می نویسم اما هول هولکی و شتابزده ٬ وبلاگ هم می نویسم . گاهی با جیپ می زنم به دشت و صحرا ٬ چند تا دوست خوب دارم . می گذرد .

ببخشید که سرتاسر این نامه غم و غصه شد . اما عیب ندارد . از دستت عصبانی ام بابک ٬ از دست تو و چند نفر دیگر که اینجا نیستند .می دانم منصفانه نیست. ولی نباید می رفتی . من کاری به این که آنجا بهتر است ندارم . همینجوری عصبانی ام . از دست شماها که شریک سالهای زیادی از زندگی من بودید .

گول این روضه های من رو نخور . هنوز زیاد می خندم . از این که به چیزی وادار شوم بدم می اید . از تسلیم متنفرم و از نا امیدی و جبر و اجبار ٬ نمی گذارم روزگار تلخم کند . هنوز همون آدمم ٬ روی این یکی اصرار دارم . خیلی زیاد .

هوای خودت رو داشته باش رفیق خیلی عزیز ٬ این نامه را میدم به مامان که خودش به دستت برساند .

بازگشت کمالی !

soheil1351 — Sat, 19 Dec 2009 12:32:29 GMT

کمالی بک !

اینجاست !

باید سوسیس را بدون ادویه و فقط با نون همبرگری خورد !

soheil1351 — Mon, 14 Dec 2009 13:46:18 GMT

وقتی این داستان را خوندم خیلی خندیدم . شاید بعضی از شما این داستان را دیده باشید. به هرحال ممکن برای کسانی که نخوانده اند جالب باشد . به دلیل بعضی کلمات خاص شک داشتم که این داستان را پابلیش کنم یا خیر ٬ به هرحال من مجبور شدم اصطلاح اصلی را حذف و به جای آن از کلمه کفش بوسیدن استفاده کنم تا بشود اینجا پابلیش کرد .البته یکی دوساعت بدون سانسور بود . وقت نداشتم درستش کنم . حالا درست شد .

امروز صبح يک نفر در خونه من رو به صدا در آورد، وقتی در رو باز کردم يک زوج خوشتيپ و شيک پوش

رو ديدم، اول مرده صحبت کرد.

ياسر :

سلام عليکم، من ياسر هستم، و ايشون هم فاطمه هست.

فاطمه :

ما اومديم شما رو دعوت کنيم که بيای با من کفشای رضا رو ببوسی

من :

ببخشيد؟ راجع به چی صحبت ميکنيد؟ رضا کيه؟ و من برای چی بايد کفشاش رو ببوسم ؟

ياسر :

اگر کفشای رضا رو ببوسی ، بهت يک ميليون دلار جايزه ميده، و اگه نبوسی دهنت رو سرويس ميکنه.

من :

جريان چيه؟ يه حال گيريه عموميه؟

ياسر :

رضا يک ميلياردر خير خواه هست .رضا اين شهر رو ساخته .رضا صاحب اين شهره .رضا هرکاری بخواد

ميتونه بکنه، و دلش ميخواد که يک ميليون دلار به تو بده، ولی تا کفشاش رو نبوسی نميتونه بهت اين يک ميليون دلار رو بده.

من :

اصلا با منطق جور در نمياد !چرا؟

فاطمه :

تو کی هستی که در مورد رضا پرس و جو کنی؟ مگه تو يک ميليون دلار رو نميخوای؟ آيا نمی ارزه که آدم يکم کفش ببوسه بعد يک ميليون دلار بگيره؟

من :

چرا، اگه زياد سخت نباشه، شايد بيارزه.

ياسر :

پس تو هم بيا با ما کفشای رضا رو ببوس!

من :

شماها معمولاً کفشاش رو می بوسید ؟

فاطمه :

آره بابا، هميشه!

من :

و به شما يک ميليون دلار ميده؟

ياسر :

نه راستش، وقتی پول رو به شما ميده که اين شهر رو ترک کرده باشيد!

من :

پس چرا شما الان شهر رو ترک نميکنيد؟

فاطمه :

شما نميتونيد شهر رو ترک کنيد، تا وقتی که رضا به شما بگه !يا اينکه اگر ترک کنی رضا پول رو بهت نميده و دهنت رو هم سرويس ميکنه!

من :

شماها کسی رو ميشناسيد که کفشای رضا رو ماليده باشه، بعد شهر رو هم ترک کرده باشه و يک ميليون دلار هم گرفته باشه؟

ياسر :

مادر من برای چندين سال کفشای رضا رو مي بوسید، پارسال شهر رو ترک کرد، و من مطمئن هستم که يک ميليون دلار رو هم گرفته.

من :

مگه باهاش صحبت نکردی از وقتی که رفته؟

ياسر :

البته که نه، رضا چنين اجازه ای نميده!

من :

خوب اگر تاحالا با کسی که پول رو گرفته صحبت نکرده ايد از کجا ميدونيد که رضا واقعا چنين پولی ميده؟

فاطمه :

خوب يخورده اش رو قبل از اينکه از شهر خارج بشيد بهتون ميده .شايد حقوقت زياد بشه، شايد توی لاتاری برنده بشی، شايد يک اسکناس بيست دلاری توی خيابون پيدا کنی.

من :

اين به رضا چه ربطی داره؟

ياسر :

رضا يک سری روشها و ابزارهای خودش رو داره.

من :

ببخشيدا !ولی اين قضيه بيشتر شبيه يک جور کلاه برداری عجيب غريب ميمونه!

ياسر :

ولی پای يک ميليون دلار پول در ميونه !آيا ارزش آزمايش کردن نداره؟ و يادت هم نره !اگر کفشای رضا رو نبوسی دهنت رو سرويس ميکنه!

من :

خوب شايد بهتر باشه من خودم رضا رو ببينم، باهاش صحبت کنم و جزئيات رو از شخص خودش بگيرم...

فاطمه :

هيچکس رضا رو نميبينه !هيچکس با رضا صحبت نميکنه!

من :

پس شما چجوری کفشای رضا رو می بوسید؟

ياسر :

بعضی وقتها همينجوری دستهامون رو جوری تکون ميديم که انگار داريم کفش می بوسیم و بعد کفشای رضا رو تصور ميکنيم، بعضی وقتها هم کفشای مجید رو می بوسیم، بعد مجيد کفش بوسی ها رو به رضا منتقل ميکنه.

من :

مجيد کيه؟

فاطمه :

مجيد دوست ماست، مجيد همون کسيه که مارو با بوسیدن کفشای رضا آشنا کرد، ما فقط کافی بود چند بار مجيد رو ببريم بيرون شام بهش بديم.

من :

و شما هم هرچی مجيد گفت باور کرديد؟ باورکرديد که يک رضايی وجود داره و اينکه رضا از شما می خواد کفشاش رو ببوسید و اينکه به شما پاداش ميده؟

ياسر :

نه بابا !مجيد يه نامه از رضا داره که خيلی وقت پيش از رضا گرفته و تمام اين قضيه رو خوب توضيح داده، بيا بگير يک نسخه از اين نامه رو همراه خودمون آوديم.

بنام رضای میلیاردر و بخشنده مهربان

ببوسید کفش های رضا و خواهید گرفت یک ملیون دلار ٬ چه دلارهائی .۱ بخورید به اعتدال مشروبات الکلی را ۲ به درستی سرویس کنید دهان کسانی که شبیه شما فکر نمی کنند ۳ خوب تغذیه کنید ۴ رضا خودش این لیست را دیکته کرده است ۵ خود رضا این متن را دیکته کرده است ۶ همانا ماه از پنیر سبز ساخته شده است ۷ هرچه رضا بگوید همان درست است و اگر قبول نکنید دهنتان سرویس است چه سرویس شدنی ۸ پس شستشو کنید دستهایتان را بعد از توالت رفتن ۹ سوسیس را با نان همبرگری بخورید و از ادویه استفاده نکنید ۱۰ مشروبات الکلی نخورید ۱۱ کفش های رضا را ببوسید وگرنه او دهن شما را سرویس خواهد کرد .

نوشته شده توسط مجید

من :

به نظر مياد اين کاغذ مال خود مجيد باشه !زيرش نوشته ماله مجيده!

فاطمه :

رضا که خودش کاغذ نداره.

من :

من مطمئن هستم که اگر يکم تحقيق کنيم، ميبينيم که اين دست خط خود مجيده!

ياسر :

البته اين رو رضا بهش ديکته کرده

من :

مگه شما نگفتيد هيچکس نميتونه رضا رو ببينه؟

فاطمه :

الان صحبت نميکنه، قبلاً با يک نفر صحبت کرده

من :

اما شما گفتيد آدم خير خواهی هست، کدوم آدم خير خواهی فقط بخاطر اينکه بقيه باهاش همفکر نيستند دهنشون روسرويس ميکنه؟

فاطمه :

اين خواست رضا هست !رضا هرچی ميگه درسته!

من :

اين رو از کجا ميدونيد؟

فاطمه :

آيه هشتم همينو گفته ديگه !همون برای من کافيه که قبول کنم هرچی رضا ميگه درست ميگه!

من :

آخه شايد دوستتون مجيد همه اينها رو از خودش در آورده باشه!

ياسر :

نخير اصلاً امکان نداره !آيه پنجم ميگه که اين آيه ها مستقيماً از طرف خود رضا ديکته شده !از اين گذشته آيه 2ميگه به اعتدال مشروب بخوريد، آيه 4 ميگه خوب غذا بخوريد آيه 9 ميگه بعد از توالت رفتن دستهاتون رو بشوريد .همه ميدونن اين چيزها درسته، پس بقيه هم بايد درست باشند!

من :

اما آيه 11 ميگه مشروبات الکلی نخوريد و اين در تناقضبا آيه 2 ، و آيه 7 هم ميگه ماه از جنس پنير سبزه !که خوب اين کاملاً غلطه!

ياسر :

بين آيه 2 و 11 هم تناقضی وجود نداره، آيه 2 فقط آيه 11 رو توضيح ميده و شک رو برطرف ميکنه !در مورد

ماه هم، شما که به ماه سفر نکردی، نميتونی مطمئن باشی که ماه جنسش از پنير سبز نيست.

من :

دانشمندها بطور يقين معتقدند که ماه از سنگ درست شده!

فاطمه :

ولی دانشمندها هنوز نميدونن که سنگ ماه از روی زمين اومده، و يا اينکه از فضا اومده، به همين دليل ممکنه اصلاً سنگی نباشه، از جنس پنير سبز باشه!

من :

من تو اين زمينه تخصص ندارم، ولی فکر ميکنم اين تئوری که ماه از زمين جدا شده رد شده، از اين گذشته، اينکه ما ندونيم ماه از کجا اومده به اين معنی نيست که ماه از پنير سبز ساخته شده باشه!

ياسر :

آفرين !پس به اين نتيجه ميرسيم که دانشمندها اشتباه ميکنند، عقل بشر ناقصه ولی رضا هميشه درست ميگه!

من :

ما واقعا به اين نتيجه ميرسيم؟

فاطمه :

البته که ما به همين نتيجه ميرسيم، آيه شماره 8 همينو ميگه!

من :

شما داريد ميگيد رضا هميشه درست ميگه برای اينکه اين سوره همينو گفته، از اون طرف ميگيد سوره درست ميگه برای اينکه رضا اين سوره رو به مجيد ديکته کرده، و ما ميدونيم که رضا واقعا اين سوره رو ديکته کرده به دليل اينکه سوره همين رو ميگه !اين رو بهش ميگن دور !منطق دايره ای، اين مثل اينه که بگيم رضا درست ميگه بخاطر اينکه رضا" ميگه "که درست ميگه!

ياسر :

آفرين، حالا داری ميفهمی، چقدر واقعا خوبه که آدم به مسير و خط و راه رضا بياد و بينش اون رو ياد بگيره.

من :

آخه ...حالا بيخيال !جريان اين سوسيسه چيه؟

فاطمه :

از خجالت سرخ ميشود.

ياسر :

سوسيس رو بايد با نون همبرگری خورد، ادويه هم نبايد زد !اين روش و سنت رضا است، هر چيز ديگری غلطه!

من :

اگر نون همبرگری نداشته باشی چی؟

ياسر :

اگه نون همبرگری نداشته باشی سوسيس هم نبايد بخوری، سوسيس بدون نون همبرگری غلطه، حرامه!

من :

سوس خردل و ادويه و اينها چی؟ نبايد استفاده کنيم؟

فاطمه :

به شدت بهت زده ميشود.

ياسر :

شما حق نداری به مقدسات توهين کنی، اين چه طرز برخورده؟ !هر نوع ادويه ای غلطه !حرامه!

من :

پس مقدار زيادی کلم رنده شده و مقداری سوسيس خورد شده در کنارش، کلاً ديگه بحث نداره، کاملاً غلطه، نه؟

فاطمه :

انگشتهايش را در گوشهايش فرو ميکند و ميگويد" من ديگه به اين حرفها گوش نميکنم "!و شروع به آواز خواندن ميکند" لا لا لا لا لای لا لا"

ياسر :

وای چه کار وحشتناکی !کدوم آدم فاسد منحرفی ممکنه چنين چيزی بخوره؟

من :

خيلی خوشمزه هست، من هميشه ميخورم!

فاطمه:

غش ميکند.

ياسر :

فاطمه را در حال غش کردن ميگيرد و ميگويد" اگه من ميدونستم تو يکی از اون جور آدمها هستی، هيچوقت وقت خودم رو هدر نميدادم، وقتی رضا دهنت رو سرويس ميکنه من هم اونجا خواهم بود، و در حالی که پولهام رو می شمرم به توی بدبخت ميخندم، من بخاطر تو کفش های رضا رو می بوسم، خيلی آدم بدبخت بدون نون همبرگری کلم تيکه تيکه شده خوری هستی."

بعد از اين، ياسر فاطمه رو به سمت ماشينشون برد و راهشون رو کشيدند و رفتند.

نوشته جان کوپر

راهنمائی کوچولو : خوردن سوسیس با نون همبرگری بدون هیچ ادویه ای یعنی ازدواج !

داستان ها

soheil1351 — Sun, 06 Dec 2009 23:21:18 GMT

هزار پله به دریا مانده است

که من از عمر خود چنین می گویم .

خواهرم و خانواده اش رفته بودند کانادا و من هم وظیفه داشتم خانه آنها را برایشان اجاره بدهم . روزی یک خانم و اقا آمده بودند برای اجاره خانه ٬ ترکیب نامتجانسی داشتند . مرد حدود سی و چند ساله و بازاری تیپیک بود . مایه دار و بورژوای درست و حسابی . به وضوح تحصیل کرده نبود ٬ حرف ها لهجه دار و به شدت عامیانه . قیافه اش هم زیر متوسط .

اما خانمه یک دختر بیست و شش هفت ساله بسیار جذاب ٬ زیبا و خوش پوش بود . خیلی هم قشنگ حرف می زد و صدای خوبی داشت . سرزنده و با انرژی . خیلی تابلو بود که انگیزه این ازدواج چیزی جز پول نیست . یا حداقل حدس من این بود . آنها خانه را دیدند و خیلی هم پسندیدند . من خوشحال شدم که اگر خدا بخواهد این خانه را اجاره می کنند و همگی از شرش خلاص می شویم .

در مرحله آخر بازدید خانه رفتیم پائین تا سونا و استخر را هم ببینند . در همین حال یک پسر خیلی خوش تیپ از استخر خارج شد . دخترک با دیدن پسر چشمهایش برق زد . اما اقاهه خیلی ترسید و دست و پایش را گم کرد . بلافاصله عیبی روی خانه گذاشت و به کلی از اجاره اش منصرف شد .

من این قضیه را تبدیل به یک داستان کوتاه کردم . البته با اندکی تغییر . هفته قبل این داستان را در کلاس اقای میرصادقی خواندم و او هم خیلی خوشش آمد ٬ گفت بچه ها برای این داستان دست بزنند . این چیزی نیست که به طور روزمره اتفاق بیفتد . میرصادقی خیلی سخت گیر است . من خوشحال شدم .

این هفته هم دوباره نوبت من بود که داستان بخوانم . طبق معمول تنبلی و گرفتاری نگذاشت وقت کافی صرفش کنم ٬ با عجله نوشتم . در واقع سر نهار نوشتم . وقتی در کلاس داستان را خواندم همه گفتند خیلی داستان بدی بود ٬ میرصادقی هم کفرش درآمد و می گفت از تو بعید است چنین داستان مزخرفی بنویسی .

این یکی هم سوژه اش این بود . روزی به خانه خانمی رفته بودم که سالها قبل با هم دوست بودیم و رابطه داغی داشتیم . حالا من بعد از مدتها این خانم را می دیدم . او دیگر با خانواده زندگی نمی کرد و برای خودش خانه ای خریده بود . برای شام آنجا رفته بودم . مدام لحظه های قدیم به یادم می امد . به طرز مسخره ای توقع داشتم این خانم مثل سابق من را دوست داشته باشد یا حداقل این را نشان دهد . اما او کاملا بی تفاوت بود . من می دانستم توقعم بی معنی است اما این حالم را خوب نمی کرد . وقتی از آنجا آمدم بیرون خیلی افسرده بودم و مخصوصا به دوست پسرش خیلی حسودی می کردم . البته می گفت تنها است و با کسی رابطه ندارد . اما مطمئن بودم دروغ می گوید . حس متناقض و بدی داشتم . از یک طرف به خودم می گفتم پسر مگر دیوانه شدی ؟ چرا باید بعد از این همه وقت او همچنان تو را دوست داشته باشد ؟ از یک طرف هم دوست داشتم بدانم دوست پسرش کیست و خلاصه این هم سوژه داستان مزخرف امروز بود .

اما این سوژه را دوست دارم . باید یک بار دیگر بنویسم . این بار دقت کنم و با حوصله بنویسم .

امروز بعد از کلاس . من و سحر با جیپ راه افتادیم به سمت خانه ٬ قرار بود روزبه و غزل هم به ما ملحق شوند . یکی از خانم های کلاس هم با ما آمد چون باران می آمد . می خواست تا سر اتوبان صدر با ما باشد . جیپ لامصب ناگهان خاموش کرد . موتور را بررسی کردم و متوجه شدم سرباطری ایراد دارد .

من همیشه حواسم به ماشین هست . یکی از افتخارات من این است که هیچ وقت نمی گذارم کار به آنجا بکشد که ماشین وسط راه خراب شود . هر قطعه ای را به محض مستهلک شدن تعویض می کنم . وقتی کسی را کنار خیابان با ماشین خراب می بینم به نظرم راننده بی مبالات و سهل انگاری است . معتقدم ماشین از مدتها قبل به آدم می فهماند که من اوضاع خوبی ندارم و اگر من را درست نکنی وسط خیابان خراب خواهم شد .

و حالا این بلا سرخودم آمده بود . من که خیلی هم در مکانیک ماشین ادعا دارم . البته عیب هم خیلی احمقانه و نادر بود . یعنی سرباطری که یک قطعه مسی است بی دلیل شکسته بود . خیلی عصبانی شدم و کفرم به معنای دقیق کلمه درآمد . مجبور شدم ماشین را گوشه ای پارک کنم . بقیه راه را زیر باران با سحر پیاده رفتیم . آن خانم بیچاره هم که هیچ .

اما در عوض شب خوبی بود . کلی خرید کردیم و هله هوله خریدیم . سحر جو گیر شد و یک بسته خاویار خرید . روزبه هم نیم بطر ویسکی آورد و کل شب به حرف زدن ٬ غیبت کردن و خندیدن گذشت .

وقتی بچه ها رفتند . مثل باغچه ای که ناگهان یک گله گنجشگ به سراغش بیایند . چند دقیقه جیک جیک شادمانه ای سر بدهند . بعد ناگهان پر بکشند تا باغچه سوت و کور و تنها به جای بماند . حس خیلی بدی به سراغم آمد . نوعی تنهائی شدید فضا را پر کرده بود . با چنان غلظتی که می شد آن را مثل کیک برید و با چائی خورد . شاید باید به آن تن درمی دادم . اما من تسلیم نشدم و آن را با اردنگ از مغزم بیرون کردم . افتادم به جان خانه ٬ ظرفها و جاروبرقی و هرچه برای خلاص شدن از شر این فکر لازم بود . همه را به دقت انجام دادم و خلاص .

شاید همه اینها تعبیر کابوسی بود که دیشب دیدم . کابوسی تکراری است که از سالها قبل هر از گاهی به سراغم می اید و هر بار قبل از تمام شدنش از خواب می پرم . خواب دیدم . صدائی با التماس و خواهش ٬ صدائی لرزان و بغض الود مدام می گفت سهیل تو رو خدا....تو رو خدا....

صدا آشناست . اما صاحبش را پیدا نمی کنم . صورت و اندامش هم چیزی را مشخص نمی کند . فقط می دانم یک زن یا یک دختر است . نمی دانم چرا التماس می کند و از جان من چه می خواهد . هروقت این را می بینم می ترسم . خیلی می ترسم . خیس عرق از خواب می پرم .

دیشب هم به همچنین ٬ نشستم روی صندلی و یک سیگار کشیدم . قندون هم بیدار شد و آمد توی بغلم نشست . سیگار تمام شد و قندون خوابش برد . من نتوانستم بخوابم . ساعتها بیدار بودم . تاریکی بود ٬ سرما و ترس ٬ نزدیک صبح خوابم برد . ساعت نه بیدار شدم و کتری را گذاشتم روی اجاق تا جوش بیاید . تصمیم گرفتم تا چای حاضر شود ده دقیقه بخوابم .

وقتی بیدار شدم ساعت دوازده ظهر بود . اب کتری به کلی بخار شده بود . نزدیک بود ذوب شود . آخر داستانی که در چنین وضعیتی نوشته شود چه از اب در می اید . تمام انگیزه و حس و حال داستان نویسی با آب کتری بخار شد . نتیجه داستانی عجولانه شد ٬ تلخ و بی روح .

پی نوشت به ماریلا :

تشخیص صرع با MRI نیست و ربطی به آن ندارد . روش رایج همان نوار مغزی است . من حرفم را اصلاح می کنم و تصور می کنم مشکل ایشان صرع نیست . متناقض بودن نشانه ها و عوامل دیگر همگی دال بر هیستریک بودن و یا تمارض است . مخصوصا تمارض . یعنی عمدی است و در این موارد بیمار به دنبال یک نفع یا مقصود خاص است .

به شیما :

برای من جالب است که این اصطلاح را کجا شنیدید . به هرحال بوفه دلیران یا Boufee delirant ( اگر درست نوشته باشم ) یک اصطلاح فرانسوی و مربوط به بیماری است با نشانه های فوران ناگهانی رفتار پرخاشگرانه و گیجی شدید و هیجان دیداری _ حرکتی . این بیماری در ایران وجود ندارد . زیرا اختلال وابسته به فرهنگ است و مربوط به آمریکای جنوبی و لاتین است . این بیماری بسیار نادر و فقط در رفرنس های تخصصی دیده می شود و فقط به درد سئوال کنکور می خورد . برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به کتاب شرح و تشخیص بیماری های روانی یا همان dsm معروف ترجمه دکتر نیکخو . در نهایت وقتی سئوال می پرسید لطفا جائی را برای جواب مشخص کنید ! خدای نکرده ای میل یا چیزی شبیه به آن تا من بتوانم جواب بدهم و اینجوری پی نوشتی نباشد !

پی نوشت : یاهو مسنجر من از یکی دو روز قبل بالا نمی اید . مال شما هم اینطوری است ؟ نکند ملاحظات امنیتی مربوط به شانزده آذر است ؟

FINAL ANALYSIS

soheil1351 — Fri, 04 Dec 2009 23:44:18 GMT

کامپیوتر چند روزی خراب بود . خودم هم کمی خسته ام . امروز عصر رفتم طرف لواسان ٬ تپه ماهورهائی دارد که برای جیپ بازی خوب است ٬ خوش گذشت ٬ ولی ترافیک افتضاحی موقع برگشتن نصیبم شد .

امشب فیلمی دیدم به نام FINAL ANALYSIS حدس می زدم چیزی شبیه به غریزه اصلی باشد . ولی این یکی خیلی افتضاح بود . یک اقای دکتر خیلی خفنی بود . خوش تیپ و باسواد که هرجا می رفت همه قربون صدقه اش می رفتند . دوتا خواهر کیم بیسینگر و اما ترومن هم مریضش بودند . در واقع اما ترومن مریض اصلی اش بود . مدام برای آقای دکتر رویاهایش را تعریف می کرد . در اواخر فیلم آقای دکتر به طور کاملا تصادفی ٬ در یک سمینار فهمید که اما ترومن همه خوابهایش را از روی کتاب تعبیرخواب فروید دزدیده بوده و این ابله چون کتاب را نخوانده بود روحش هم خبردار نشده بود !

واقعا فوق العاده بود . چطور ممکن است طرف کتاب به این مهمی را نخوانده باشد ؟! تازه تشخیصش هم اشتباه بود . کسی که این کار را می کند قطعا یک هیستریک است . البته این کار نسبتا رایج است . اصولا وقتی رویاهای بیمار زیادی شسته رفته است باید به صحت و سقمش شک کرد . به هرحال این قضیه توی یک فیلم هالیوودی اتفاق افتاده است . به نظرم بهتر است قبل از ساختن چنین فیلم هائی با من مشورت کنند . خیلی جدی !

اگر اشتباه نکنم جمیله کدیور هم در یکی از سخنرانی هایش در مورد لکان به این فیلم اشاره کرده است . جالب است که هر روانشناسی این فیلم را می بیند کفرش در می اید .

یک مدتی ساختن فیلم هائی با سوژه روانشناسی خیلی مد شده بود . به نظرم بهترین آنها سکوت بره ها است . دکتر لکتر کاراکتر اصلی این فیلم بهترین کار ممکن را انجام می داد . یعنی مریضش را می کشت و بعد می خورد ! فک کن !

این چند روزه به طرز غریبی احساس تنهائی می کردم .اصولا تنها بودن را دوست دارم . ولی گاهی طرف دیگر سکه خودش را نشان می دهد . روزهای تعطیل کمی سخت می گذرد . مخصوصا وقتی کسی تنها زندگی کند . اینجور وقتها تنهائی پررو می شود . می اید روبرویت می ایستد و زل می زند توی چشمانت ٬ من هم دستهایم را می کنم توی جیب شلوارم و نگاهش می کنم . آخرش یکی برنده می شود . گاهی من و گاهی هم تنهائی .

باری ٬ تنهائی لزوما بد نیست . اما اغلب مردم آن را بد می دانند . به نظر آنها این موضوع نشانه ضعف و ناتوانی است . این اشتباه است . یا این که تنهائی را به دلیل خاطرات تلخ گذشته انتخاب می کنند . یعنی خاطراتی که از معاشرت های گذشته داشته اند . این هم البته اشتباه دیگری است .

قندون تازگی ها عادت عجیب وغریبی پیدا کرده است . وقتی می خواهم اصلاح کنم یا صورتم را بشورم بدو بدو می اید و می رود توی کاسه دستشوئی . نمی دانم چه چیز جالبی در دستشوئی دیده است . من هم عذاب وجدان می گیرم که اگر شیر را باز کنم این بچه خیس می شود . مجبورم کم کم بازش کنم . قطره قطره تا بالاخره رضایت بدهد و بپرد پائین . گاهی هم مجبورم از سیفون استفاده کنم . از صدای سیفون خیلی می ترسد و بدو بدو می رود زیر تخت قایم می شود .

تازگی ها یاد گرفته وقتی از دست من عصبانی می شود قهر می کند ! چند روز پیش رفته بود توی یخچال و من هم دعوایش کردم . رفته بود توی سالن نشسته بود روی یک مبل و اصلا محل نمی گذاشت . رویش را می کرد آن طرف یا پنجولش را می آورد بالا و خیلی با دقت به ناخن هایش نگاه می کرد . که مثلا من تو رو نمی بینم . اینجور وقتها انقدر بامزه می شود که آدم دلش می خواهد قورتش بدهد !

خوشبختانه دیگر یاد گرفته که موقع بازی کردن از ناخن هایش استفاده نمی کند و با همان دست های مخملی اش به آدم ضربه می زند یا دستت را می گیرد . شب ها قبل از خواب اغلب توی تخت چیزی می خوانم . اول می اید و کتاب را گاز می گیرد و من هم اعتراض می کنم . حالا بازی مرد علاقه اش شروع می شود .

یواشکی پاورچین پاورچین از گوشه کنارهای پتو خودش را می رساند به آدم و بعد با دستش می زند به کتاب و بدو بدو می رود توی سالن یک گوشه قایم می شود . بعد دوباره روز از نو روزی از نو . عاشق این بازی است .

حتما باید چند بار این کار را بکند . در غیر این صورت نمی گذارد بخوابید . وقتی هم چراغ را خاموش می کنم می اید توی بغلم و باید چند دقیقه ای هم نازش کنم .این هم به نظر قندون واجب است . وقتی همه این مراسم انجام شد می رود زیر پتو و خودش را می چسباند به ادم و می خوابد .

عجیب است اما آدم واقعا وابسته می شود . بعد از مدت کوتاهی به وضوح احساس می کنید که خیلی دوستش دارید و هیچ کدام از دردسرهای نگهداری اش به چشم نمی آید .

قندون بین دوست و آشناهای من هم کلی طرفدار دارد . الان یکی از طبقه های کمد پر از اسباب بازی و وسایل قندون خانم است که همه را هدیه گرفته است . از شامپوی شستشوی خشک گرفته تا عروسک کوکی و حتی ماشین کنترلی !

راستی یکی دو هفته پیش برای قندون غذای گربه گرفتم . فکر می کنم بهترین مارک بود . یعنی FRISKIES که توسط شرکت نستله هم ساخته شده است . دانه هائی با اشکال متفاوت است که باید هر روز نصف لیوان از آن را بریزید توی اب جوش و بعد باد می کند و آماده خوردن است . مثل هانی اسمک .

اما قندون چندان از این غذا خوشش نیامد . فقط وقتی واقعا گرسنه باشد از این غذا می خورد . اگر شما گربه دارید و از مارک غذای متفاوتی استفاده می کنید یا چیز بهتری سراغ دارید لطفا به من هم بگوئید تا امتحان کنم .

بعضی از روزها آشپزی نمی کنم یا غذا را بیرون می خورم . مجبورم برای قندون تن ماهی بگیرم . همبرگر یا کباب کوبیده را هم دوست ندارد . این چندان به صرفه نیست و در دراز مدت هم ویتامین های لازم به بدن گربه نمی رسد . ولی استفاده از غذای گربه خیلی راحت و به صرفه است . خلاصه اگر مارک خاصی را توصیه می کنید حتما به من هم اطلاع بدهید .

پی نوشت : چندی پیش جشنواره وبلاگ نویسان برتر بانوان بود . چند نفر به من گفتند که این وبلاگ هم جزو وبلاگهای برتر شناخته شده است . باور نکردم و فکر کردم شوخی است . بعد دعوتنامه اش هم آمد و باز اهمیتی ندادم . تا بالاخره پریروز به طور تصادفی فهمیدم که قضیه جدی بوده و این وبلاگ هم رتبه سی و پنجم را آورده است . قرار بوده پنجاه وبلاگ برتر را انتخاب کنند .

البته به احتمال قریب به یقین من خانم نیستم ! اما از تمام دوستانی که به این وبلاگ رای دادند ممنونم . هزاربار مرسی .

دوست دارم یا ندارم .

soheil1351 — Sat, 28 Nov 2009 22:14:18 GMT

یکی از دوستان ٬ نگار ٬ چندی پیش فرمودند که اینجا بنویسم از چه چیزهائی خوشم می آید و از چه چیزائی بدم می اید . بنابراین بدون هیچ گونه مقدمه چینی و شرح و بسطی . چیزهائی که سهیل دوست دارد :

ــ آفتاب ٬ روزهای افتابی ٬ عصرهای تابستان

ــ اولین سیگار روز ٬ بعد از صبحانه

ــ آچار ٬ ور رفتن با موتور ماشین . مسائل فنی .

ــ کتاب خوب . شعر خوب ٬ مولانا

ــ شغلم . مخصوصا وقتی با یک آدم باهوش سر و کله بزنم .

ــ جاده های مه گرفته کوهستانی ٬ با جیپ

ــ حیوانات ٬ سگ ها و گربه ها .

ــ خنده های ماشا ٬موهای مجعدش

ــ دوستانم ٬ مهربانی های مادرم ٬ خانواده ام .

ــ رویا ٬ خیالبافی

و اما از اینها بدم می اید :

-- خشونت ٬ با بچه ها ٬ با حیوانات . ماهیگیری ٬ شکار .

ــ مهمانی شام است ٬ همراه با ماست موسیر و چیپس ٬ زن صاحبخانه در هر فرصتی به شوهرش متلک می گوید یا انتقاد می کند . اقای همسر هم یک ریز از نبوغ بچه اش دم می زند . مادربزرگ بشقاب و قاشق در دست به دنبال کودک می دود تا به او غذا بدهد . تلویزیون با صدای بلند مسابقه فوتبال نشان می دهد . صحنه هائی مانند این ٬ مهمانی های کسالت آور .

ــ ترس و محافظه کاری بیش از حد .

ــ آدم های بی ادب ٬ کسانی که حد و مرز خودشان را نمی شناسند ٬ بی ملاحظگی

ــ خودخواهی ٬ حقارت . زرنگی های مشمئز کننده .

ــ شوخی ها و جک های رکیک ٬ چیزهائی از این قبیل که جک و طنز نیست . توهین است به کرامت و منزلت انسان .

ــ درد ٬ فقر ٬ سرما ٬ جهل ٬

ــ تنبیه کودکان در ملا عام ٬ زن و شوهرهائی که جلوی دیگران با هم دعوا می کنند .

ــ تلویزیون

ــ مهاجرت ٬ فرودگاه ٬ خداحافظی ٬ بدرقه

ــ غروب های پائیز ٬ هنگام اذان .

می دانم خیلی چیزها را فراموش کرده ام ٬ به هرحال ٬ بنا به رسم و سنت وبلاگستان ٬ شما هم اگر دوست داشتید ٬ به این بازی دعوت هستید .

دوزبانه !

soheil1351 — Thu, 26 Nov 2009 05:30:18 GMT

در خانه ما اغلب بابا و مامان با هم ترکی حرف می زنند و با بچه ها فارسی ٬ من ترکی را کاملا می فهمم ولی نمی توانم به این زبان حرف بزنم . روزی آنیتا ٬دختر خواهرم ٬ که آن موقع چهارساله بود . خیلی هیجان زده آمد و به مامان گفت :

مامان بزرگ ٬ مامان بزرگ ٬ من تا حالا فکر می کردم تو خارجی هستی ! ولی الان فهمیدم ترکی !

پی نوشت :

دستانش پر از خراش است . خراش های قدیمی و جدید . خراش ها نامنظم و متقاطع هستند و گاهی یکدیگر را قطع می کنند .هوا سرد است .این دست های یک کودک خیابانی است ؟ دست های یک کارگر زحمتکش است ؟ نه ٬ این دست های سهیل بیچاره است ٬ چون قندون دارد !

رستم التواریخ

soheil1351 — Mon, 23 Nov 2009 21:12:18 GMT

اغلب کسانی که به مباحث تاریخی علاقمند هستند کتاب رستم التواریخ را خوانده اند . این کتاب مربوط به دوران پادشاهی آخرین پادشاه صفویه ٬ یعنی شاه سلطان حسین صفوی و همچنین اولین پادشاه از دوران زندیه یا همان کریم خان زند . وکیل الرعایای معروف است .

وقتی برای اولین بار این کتاب را دیدم به اصالت آن شک کردم . پر بود از صحنه های عجیب و غریب بالای هجده سال و اصطلاحات رکیک و بی پرده . بعضی اوقات آدمهائی که به نثر قدیمی مسلط هستند و اطلاعات تاریخی کافی دارند برای تفریح کتابهای جعلی تاریخی می نویسند . در مورد کتابهای پرفروش نویسندگان معروف هم گاهی از این کارها می کنند و یک کتاب خودنوشته را به نام آنان جا می زنند . خلاصه من هم اول فکر کردم نکند این هم از همان کتابها باشد . مثلا یک استاد دانشگاه برای سرگرمی و سرکار گذاشتن ملت نوشته است . اما وقتی در مورد صحت و سقم کتاب تحقیق کردم با کمال تعجب متوجه شدم اصل است و مو لای درز اصالتش نمی رود .

برای مثال تعداد زیادی از کتابهای پلیسی خانم آگاتاکریستی نوشته ایشان نیست و نویسنده های ایرانی آنها را نوشته اند و برای فروش بیشتر نام ایشان را بر آن گذاشته اند . خانم کریستی یک بار به ایران آمد و با دیدن این کتابها با تعجب گفته بود ٬ شما که به این خوبی کتاب پلیسی می نویسید دیگر چرا اسم من را روی آن می گذارید ؟!

باری . رستم التواریخ حاوی صحنه های مستند و بسیار جالب از زندگی ایرانیان در آن دوران است . من این کتاب را به دوستی دادم و از دستم رفت . در حال حاضر نسخه اصلی و بدون سانسور این کتاب نایاب است ولی نسخه افست بدون سانسور آن در جلوی دانشگاه و در بساط دستفروش ها پیدا می شود . نسخه دیگری در سال ۸۲ توسط انتشارات دنیای کتاب چاپ شده است که امروز نسخه pdf آن را داون لود کردم . تصور می کنم حجمش چیزی درحدود ۱۰ مگابایت است . بعضی قسمت ها حذف و سانسور شده است . به جای بعضی کلمات هم نقطه چین گذاشته شده . اما همچنان جالب و خواندنی است و اگر نسخه اصل را ندیده باشید مطلقا متوجه سانسور نمی شوید . به هرحال چاره ای نیست و فعلا همین نسخه در دسترس است .

و اما قسمت هائی از کتاب :

یک صحنه از اعمال شاه سلطان حسین :

هرسال سه روز امر می شد حسب الامر ایشان از خانه های اصفهان مرد بیرون نیاید . نازنینان طناز و زنان ماهروی پرناز و دختران گلرخسار سروبالای سمن بر و لعبتان بلورین تن سیمین غبغب . کرشمه سنج عشوه گر . با کمال ارایش و اراستگی بر بازارها و بر سر دکان ها و بساط شوهر بیایند و بنشینند . خصوص در قیصریه و کاروانسراها و حجره تجار . زنان و دختران ایشان با زینت و ارایش بسیار بیایند و بنشینند و آن سلطان جمشید نشان با پانصد نفر زنان و دختران ماه طلعت پری سیمای خود و چهار هزار و پانصد نفر کنیزک و خدمتکار ماهروی دلربای مشکین مو و صد نفر خواجه سفید و صد نفر خواجه سیاه محرمان حریم پادشاهی به تماشای بازارها و زنان تشریف می آوردند .

با آن زنان و دخترکان بر دکان ها و بساط ها با ناز و غمزه نشسته و همه را متنفع می نمودند و از حسن و جمال ایشان تمتع ها می بردند .

هز زن یا دختری که آن فخرملوک !!! می پسندید . اگر آن زن شوهر دار بود شوهرش فی الفور طلاقش می داد و پیشکش آن زبده ملوک می نمود و آن افتخار تاجداران ! مطابق با قانون شرع انور محمدی آن زن جمیله را تصرف می نمود !

................................................

در قسمت دیگری که حال و حوصله تایپ کردنش را ندارم هروقت آن افتخار تاج داران ! و حرمسرایش هوس تماشای فیلم های پ و ر ن و به سرشان می زد یک مشت خر نر و ماده را می آوردند و به جان هم می انداختند و از تماشایش لذت ها می بردند ! بدیهی است که پادشاه گرامی نهایتا هر شب می توانست خدمت یکی از زنان حرم برسد و اغلب آنها سالیان سال تنها می ماندند و با دیدن صحنه های خرکی خران نر و ماده :

غمناک و اندوهگین می شدند و آه سرد از دل پر درد می کشیدند و می گفتند ای خواهران ای کاش ما را شوهری می بود که همچون این خران نر....!!

........................................................

لرها به اصفهان حمله و شهر را تصرف می کنند . کنسول انگلیس یا به اصطلاح آن زمان بالیوز جوانک خوش اب و رنگی بوده که از ترس لرها به بالای درخت ! پناه می برد و بعد :

بالیوز از راه خوف از درخت بالا رفت و سپس لرها به ضرب سنگ او را از درخت به زیر آوردند و چون بالیوز جوانی بود خوش شکل و شمایل و معشوقیتی تمام داشت آن لران بی مروت به زور و ضرب آنقدر با آن دلارام پری سیما ....نمودند که نزدیک به هلاکت رسید و در آن حال فرد اشنائی سر رسید و او را از دست لران خونخوار نجات داد و تا نزدیک به یک سال جراحان زبده و پرمهارت به معالجه او پرداختند تا آن نازنین بانزاکت را صحیح و سالم ساختند !

البته به نظر من کنسول انگلیس واقعا حقش بوده ! اما ظاهرا در آن دوران مصونیت دیپلماتیک وجود نداشته و مشاغل سیاسی برای اروپائی های خوش آب و رنگ خیلی خطرناک و سخت بوده است !

.....................................................

باری . رستم التواریخ حاوی مسائل مختلفی از ان دوران است . مثلا لیست قیمت کالاهای اساسی که بر طبق ان یک باب خانه خوب با حیاط بزرگ و مشجر چند هزارمتری فقط ده تومان قیمت داشته است !

یا اسامی دانشمندان و شاعران و دلقکان و....تقریبا از شیرمرغ گرفته تا جان آدمیزاد در این کتاب یافت می شود .

با خواندن بعضی صحنه ها آدم گریه اش می گیرد . شرح سفاکی ها و ظلم های بی حد و حصر سلاطین و درباریان . امنیتی که تقریبا به کلی وجود نداشته و همچنین شرح کارهای ابلهانه پادشاهان آن دوران . برای مثال وقتی افغانها به اصفهان حمله می کنند شاه سلطان حسین برای دفاع از یک اسلحه بسیار موثر و مرگبار استفاده می کند و آن اسلحه حلیمی جادوئی است که زنان حرمسرا می پزند و این حلیم جادوئی حاوی هزار نخود است که بر هر نخود هزار بار قل هو الله خواندند و فوت کرده اند !

تصور می کردند بعد از پختن این حلیم افغانها به کلی از صحنه روزگار محو می شوند و البته برای افغانها هیچ اتفاقی نمی افتد و هرچه اتفاق است نصیب اصفهان بیچاره می شود .

در عوض شرح پادشاهی کریم خان بسیار جالب و حتی غرور افرین است . در این کتاب به گوشه هائی از سلطنت حسن خان قاجار هم اشاره شده است .

رستم التواریخ را اکیدا توصیه می کنم . بسیار بسیار خواندنی است .الته نثر ان قدیمی است اما کاملا روان و قابل فهم است . در یک کلام . اگر رستم التواریخ را نخوانید از تاریخ ایران چیزی دستگیر شما نشده است . به این جهت که دست اول است و نویسنده واقعا در آن زمان زندگی می کرده است .

نسخه pdf کتاب را از این جا داون لود کنید :

رستم التواریخ

پی نوشت رستم التواریخی :

به یک داف طناز ٬ ماهروی پرناز ٬گلرخسار ٬ سروبالای سمن بر ٬ بلورین تن ٬ سیمین غبغب ٬ کرشمه سنج عشوه گر ٬ فوری نیازمندیم . فک کن !

قندون

soheil1351 — Fri, 20 Nov 2009 21:26:18 GMT

در این مدت کلی کامنت خصوصی و عمومی داشتم که همگی راجع به قندون پرسیده بودند . ظاهرا قندون در حال تبدیل شدن به یکی از سلبریتی های وبلاگستان است ! این پست هم باشد مال قندون ٬ حالا که نزدیک به سه هفته و اندی از آمدن قندون به خانه من می گذرد .

این دختر ما از تنهائی خوشش نمی آید . وقتی من در اطاق خواب یا پشت کامپیوتر هستم می اید و در صندلی کناری می نشیند . تازگی ها به میز و مونیتور هم علاقه خاصی پیدا کرده است . کنار اسپیکر می خوابد و یا درست جلوی مونیتور می نشیند و دید من را کور می کند . اغلب هم دنبال فلش موس است و جلوی مونیتور بالا پائین می پرد تا آن را بگیرد .

یکی از عجیب ترین کارهای قندون نحوه خوابیدنش است . گربه ها اغلب به چند طریق رایج و گربه وار می خوابند . اما قندون دقیقا مثل آدمها می خوابد . فکر می کنم از خوابیدن من تقلید می کند . قندون دقیقا دراز می کشد . گاهی به پشت دراز می کشد و یک پا را می اندازد روی پای دیگر و دستش را هم می گذارد زیر سرش ! گاهی هم از پهلو دراز می کشد و یک دستش را می گذارد زیر گونه اش . دقیقا مثل آدمها . من ندیده ام گربه ای اینجوری بخوابد .

و اما شب ها موقع خوابیدن ماجراهای زیادی با این قندون خانم دارم ! مصیبت اصلی زمانی است که بعد از ظهر و سرشب را حسابی خوابیده و دیگر خوابش نمی اید . در این مواقع واویلا است .

می اید روی تخت و کمین می نشیند . چشمهایش مثل آتش می درخشد . به پاهای آدم خیلی علاقمند است . به هرحال شما گاهی پایتان را زیر پتو تکان می دهید . بعد قندون خانم با شادمانی می پرد روی پای شما و حالا پنجولی نکن ٬ کی پنجولی بکن ٬ دیگر گاز گرفتنش به کنار .

مصیبت بعدی علاقه قندون خانم به پیاده روی روی بدن من بیچاره است . دقیقا مثل خانم هائی که دور میدان پارک راه می روند و پیاده روی می کنند . مدام از روی سر من بیچاره چهار دست و پا می رود تا پنجه پاها و بعد انجا بر می گردد روی سرم و روی صورت آدم دور می زند و بر می گردد به سمت پائین . هزار بار این راه را می رود و بر می گردد .

اگر شما خیلی مراعات بکنید و از دست قندون جرات نکنید کوچکترین حرکتی به خودتان بدهید باز سینه شما کمی بالا و پائین می رود . طبعا پتو هم حرکت مختصری می کند . در این حالت می نشیند کنار آدم و با هر حرکت سینه با دست یک ضربه می زند . هی دوب دوب دوب ...

البته خیلی اوقات هم محبتش گل می کند و خیلی بادقت و سلیقه شروع می کند به لیسیدن صورت آدم !

به هرحال من بیچاره تقریبا عادت کرده ام و انگار نه انگار ٬ راحت می خوابم . قندون هم کمی بعد خوابش می گیرد و می اید زیر پتو و خودش را می چسباند به بدن آدم و می خوابد . انقدر قشنگ می خوابد و خرخر می کند که آدم دلش نمی اید صبح رختخواب گرم قندونی را رها کند و بیدار شود .

حیوانات هم رویا می بینند . مخصوصا سگ ها ٬ قندون هم گاهی در خواب میومیو خفیفی می کند یا با پنجه اش به چیزی در هوا چنگ می زند .

یک عادت بد دارد . از کتاب خوشش نمی اید . وقتی شما کتاب می خوانید می پرد روی آن و گازش می گیرد . سعی می کند پاره اش کند . مخصوصا اگر قبل از خواب به قندون کم محلی کنید و سرتان به کتاب باشد دیگر به این سادگی ها رضایت نمی دهد . قبل از خواب حتما باید بغلش کنید و حداقل ده دقیقه نوازشش کنید . نوازش صورتش را خیلی دوست دارد . یعنی باید با انگشت دقیقا بین چشمها و روی بینی اش را نوازش بکنید تا رضایت بدهد .

چند روز پیش قرار بود یکی از دوستان بیاید اینجا و گربه اش را هم بیاورد تا با قندون بازی کند . من برای قندون یک زنجیر نقره ای کوتاه خیلی خوشگل خریده بودم و آن را با هزار مصیبت بستم به گردنش ( حاضر نمی شد یک دقیقه ارام بگیرد ) . خلاصه قندون از همان لحظه اول نهایت تلاش خودش را کرد تا زنجیر را از گردنش باز کند . اخر مجبور شدم خودم بازش کنم . گربه ها عموما از هر نوع گردنبند و قلاده متنفرند و به این سادگی ها قبولش نمی کنند .

خلاصه . قندون با آن گربه دیگر که اسمش لیلی بود حسابی دوست شد و کلی دنبال هم دویدند . آخر نمی شد تشخیص داد کدام یک دنبال دیگری می کند . و اما مشکل از آنجا شروع شد که من لیلی را بغل کردم . بلافاصله حسادت قندون خانم برانگیخته شد و چنان گازی از دم لیلی بیچاره گرفت که فریادش به هوا رفت . بعد از آن هم لیلی هرجا می خواست برود که مخصوص قندون بود ( مثل روی صندلی چرمی یا گوشه پیانو ) قندون خانم نهایت تلاش خودش را می کرد تا آن بیچاره را بکشد پائین و خلاصه پدر لیلی بیچاره در آمد و مهمان نوازی قندون خانم ده دقیقه بیشتر طول نکشید .

ظرف غذاهای قندون که یک ظرف اب و یک ظرف شیر و دیگری ظرف غذا است در گوشه سالن است . آنجا هم از نظر قندون یک نقطه استراتژیک است و اگر به آنها نزدیک شوید حتما با اعتراض های پنجولی قندون مواجه خواهید شد . علتش این است که فکر می کند احتمالا ممکن است شما غذای قندون را بخورید یا شیرش را سر بکشید !

در این مدت قندون حسابی بزرگ شده و مخصوصا کلی تپلی و چاق و چله شده است . مخصوصا پاهای عقبش خیلی بامزه و تپلی است . گاهی بغلش می کنم و چند دقیقه توی حیاط گردش می کنیم . گربه های دیگر را که می بینم متوجه تپلی بودن قندون می شوم . چند تائی دوست از گربه های محل دارد . وقتی پشت پنجره می نشیند آنها هم می ایند و با هم سلام و علیک می کنند یا همدیگر را از پشت شیشه بو می کنند . اینجور وقتها گاهی قندون میومیو می کند و دلش می خواهد بیرون برود . ولی من هنوز می ترسم و به نظرم زود است . از چند ماه بعد پنجره را باز می گذارم تا قندون برود بیرون و برگردد . حالا زود است و ممکن است گم بشود .

تازگی ها آینه را هم کشف کرده . می داند که گربه توی اینه تصویر خودش است . دیروز نیم ساعتی مشغول تماشای خودش بود . دمش را بالا می گرفت و تکان می داد و خیلی متفکرانه به آینه نگاه می کرد . کاملا مثل دختری که به دقت توی اینه به خودش نگاه می کند . قندون هم می خواست بداند دمش را بالاتر بگیرد بهتر است یا پائین ؟!

دو سه روز قبل بردمش حمام و این دفعه قضیه خیلی راحت ختم به خیر شد . اول این که دستکش دستم کردم . دیگر این که مثل دفعه قبل زیر شیر اب کشی نکردم . یک لگن کوچک پر از اب نیم گرم و شامپو بچه ٬ اصلا هم بیتابی نکرد و راحت نشسته بود . حتی موقع شستن خوشش آمده بود و خرخر می کرد . بعد یک لگن دیگر پر از اب نیم گرم که گذاشتمش توی آن تا کف از بدنش پاک بشود . بعد با حوله خشکش کردم و گذاشتمش توی سبد در دار خودش . سبد را گذاشتم روی شوفاژ تا سردش نشود و بعد با سشوار حدود پنج دقیقه خشکش کردم .

در عوض یک بار که سعی کردم به جای حمام با حوله تر تمیزش کنم خیلی بی قراری کرد و پدرم را درآورد .

چند روز پیش من باید حتما نیم ساعت چیزی می خواندم . قندون نمی گذاشت . هرچه دعوایش کردم بدتر لج می کرد . من هم کفرم در آمد . رفتم نصف استکان اب با خودم آوردم و مشغول خواندن شدم . قندون هم می دانست انگار خبری است و زیر تخت بود . بعد از چند دقیقه با احتیاط کله اش را آورد بیرون تا ببیند اوضاع از چه قرار است . من هم آب را ریختم روی سرش ! این بار موثر واقع شد و دیگر اذیت نکرد . قبلا فقط با صدای بلند می گفتم نکن و او هم نمی ترسید و بیشتر لج می کرد .

اگر دست های من بیچاره را ببینید پر از جای چنگ قندون خانم است . خداوند به قندون دوتا پنجول داده که هم موقع عصبانیت و هم موقع خوشحالی به یک اندازه از آنها استفاده می کند ! و اما تازگی ها وقتی موقع بازی دستم را گاز می گیرد شروع می کنم به آه و ناله که ای وای دردم اومد و او هم فوری شروع می کند به جای چنگ را لیسیدن ! به نظر خودش اینجوری جبران می شود !

یک شنبه ها

soheil1351 — Sun, 15 Nov 2009 22:06:18 GMT

هفته گذشته یک سوتی اساسی دادم . چیزی که همیشه ازش می ترسیدم . یعنی دو تا مراجع دقیقا در یک ساعت با هم آمدند ! به فاصله دو یا سه دقیقه ٬ من پیشنهاد کردم که یک بحث مشترک را سه نفری با هم ادامه بدهیم . منتهی قبول نکردند و نهایتا یکی از خانم ها تشریف بردند و ما هم خجالت زده و عصبی باقی ماندیم !

چه می شود کرد ؟ پیش می آید دیگر . هفته گذشته کلا هفته سختی بود . وقتی سررشته کارها از دستم در می رود و سرم زیادی شلوغ است حس خوبی ندارم .

یک شنبه ها روز استراحت من است . مثل خارجی ها . دست به سیاه و سفید نمی زنم . عصر یک شنبه ها نوبت کلاس داستان نویسی است . خودم هم صبح ها را تعطیل کرده ام . خلاصه یک روز تعطیل و استراحت ساخته ام . می گذارم روز من را با خودش ببرد . مثل برگی که بر سطح یک نهر ارام افتاده باشد .

صبح ساعت نه بیدار می شوم . تلفن خانه دیروز قطع شد . طبق معمول فراموش کرده ام قبض را پرداخت کنم .

دوش می گیرم و به دقت لباس می پوشم . انگار قرار مهمی داشته باشم . مرکز مخابرات قلهک کمی بالاتر از سینما فرهنگ است . توی پیاده رو دخترکی به من لبخند می زند ٬ می روم داخل تا قضیه تلفن را حل کنم .اقای مسئول تشریف ندارند و یک ساعت بعد می آیند . وقتی از مرکز تلفن بیرون می ایم دخترک با پسری صحبت می کند . از کنار آنها رد می شوم . دخترک به پسر می گوید هرکاری دلت خواست بکن و بعد یک ساک نایلونی به پسر می دهد . انگار مراسم برهم زدن یک رابطه عاشقانه است . حالا می فهمم چرا به من لبخند زد ٬ لابد پیش خودش تصمیم گرفته :

از شرش خلاص می شوم و با اولین پسری که سر راهم بیاید دوست می شوم ! مضحک است . مخصوصا صبح کله سحر . حداقل باید می رفتند به یک کله پاچی شاپ و این مراسم را آنجا به جای می اوردند .

یک ساعت وقت دارم ٬ می روم مرکز خریدی که در دوراهی قلهک است . کنار دبیرستانی که می رفتم . از آنجا یک ژاکت سبک برای پائیز می خرم . می دانم عمر زیادی نخواهد کرد . قندون خانم عاشق نخ کش کردن لباس ها است .

هنوز کلی وقت دارم . می روم پارک قیطریه . امروز باید همه چیز خوب باشد . من یک روز خوب می خواهم ٬ با تمام وجود .

پارک زیبا و خلوت است . افتاب از پشت برگ ها می تابد . کنار زمین بازی یک بوفه هست . یک لیوان نسکافه می خرم و بازی بچه ها را تماشا می کنم .

مادرها هم برای تماشا بد نیستند . مادرهای مرفه شمال شهر ٬شیک و معطر و سرزنده ٬ با صدای هوس انگیز کودکشان را صدا می زنند . سامی جان مواظب باش ٬ یا کامی جان بیا اب میوه بخور ٬ دوست داشتم یکی از آنها هم من را صدا می کرد ٬ سهیل جان بیا منو بخور !

جای ماشا خالی است . اگر اینجا بود چشم هایش را می بست و به صدای خنده بچه ها گوش می داد . می گذاشت افتاب پائیزی ارام به صورتش بتابد .

به جای ماشا چشم هایم را می بندم و به صداها گوش می دهم ٬ به طعم نسکافه و افتاب کم رمق پائیزی که پیشانیم را داغ می کند . تنها روی نیمکت چوبی ٬ نیمکتی با هزار یادگاری خراشیده و قدیمی . من احساس می کنم ٬ احساس می کنم .

احساس می کنم در بدترین دقایق این شام مرگزای

چندین هزار چشمه خورشید

در دلم

می جوشد از یقین

احساس می کنم

در هر کنار و گوشه این شوره زار یاس

چندین هزار جنگل شاداب

ناگهان

می روید از زمین........

توی خانه یک آدابتور خراب را تعمیر می کنم ٬ سوت می زنم و منتظر می شوم تا هویه داغ شود ٬ نمی گذارم قندون آن را بو کند . حتما باید بداند چه می کنید و آن چیزی که در دست شما است چیست . قدش به بالای کابینت نمی رسد . هنوز نمی تواند روی اپن بپرد . می رود روی پیانو و سعی می کند از آن بالا بفهمد روی کابینت چه خبر است . فایده ای ندارد . دوباره می پرد روی زمین . یک بسته بیسکوئیت باز می کنم . قندون آن پائین میو میو می کند چون از شدت فضولی در حال مرگ است . به او هم یک بیسکوئیت می دهم . به آن لب می زند و لب و لوچه اش را جمع می کند . با انزجار نگاهی به من می اندازد ٬ انگار می گوید این اشغالا چیه می خوری ؟!

الان که دارم این پست را می نویسم خانم نشسته جلوی مونیتور و سعی می کند فلش مکان نمای موس را که گاهی تکان می خورد بگیرد !

درکلاس داستان نویسی ٬ خانمی هست . پا به سن گذاشته و مهربان ٬ من خیلی دوستش دارم . هرچند تازه وارد است . داستانی می خواند راجع به یک خانم زندانی در سلول انفرادی که با یک موش دوست می شود . داستان زمینه پررنگ احساسی دارد . موقع خواندن گاهی مکث می کند .صدایش می لرزد .

زنگ تفریح در اشپزخانه ایستاده ایم . سیگار می کشیم و چائی می خوریم . به او می گویم ماجرای داستان برای خودت اتفاق افتاده بوده ٬ درست حدس زدم ؟

تعجب می کند . از کجا فهمیدی ؟ می گویم به وضوح معلوم بود . وقتی از تجربه های شخصی خودت می نویسی حتما احساساتی می شوی . نمی توانی بی تفاوت باشی . دست خودت که نیست .

من چند تائی سوژه خوب دارم که جان می دهد برای داستان کوتاه ٬ چند بار سعی کردم بنویسم . چند خطی نوشته ام و رهایش کردم . می ترسم موقع خواندن گریه ام بگیرد .